header

Columns

Habitat

Screenshot_2022-06-06_at_09.57.26.pngIs Brussel anders dan Groningen als habitat? Ja! Dat zou je kunnen schreeuwen voor de plek, het eten, de cultuur, de interpretatie van het leven. Een droog nee als je het bekijkt vanuit sec een biotoop: stedelijk gebied waar in levensbehoeften wordt voorzien in een stadscentrum of aanliggende winkelcentra.

Zeker en vast geeft het een fijn gevoel op een plek te zijn die je denkt te kennen, welke natuurlijk niet perse die hoeft te zijn waarmee je vertrouwd was of bent. Dat zou zoveel kunnen betekenen bekende stadse patronen te herkennen en verrast worden door zelf gedefinieerde onregelmatigheden van de plek waar je je du moment bevindt. Vergelijk je dan de hele tijd, wellicht onbewust?

 

Lees meer...

Terrascontacten

Screenshot_2022-05-22_at_10.00.15.pngMet een krant gaat hij naar het terras aan de A. Kleurige Effio-sokken zichtbaar onder niet te lange broekspijpen. Het hippe buurtcafé met keurige zitjes aan het water heeft alles om zijn favoriet te worden. Maar dat gaat niet lukken. Studenten, ambtenaren en morsige accountmanagers in de zorgsector plakken aan stoelen als bierschuimresten aan snorren. Buurtgenoten wachten niet graag op een buurtcaféterrasstoel. Het is nog vroeg. Hij heeft geluk. Naast hem een blonde vijftigplusster uit Winschoten-noord. Haar springerige kuif, Groningse accent, minieme scheurtjes in d’r red-hot-pepper-lipstick met een fijne gloss doen het goed in de zon en verwarmen hem. ‘Woont u hier in de buurt?’ vraagt ze hem als hij naast haar neerstrijkt. Ze glimlacht terwijl ze liefdevol naar twee duiven kijkt. De man kijkt haar vrijmoedig aan met een u in jij veranderende blik. Ondertussen vraagt hij zich af wat het verschil tussen een legging en skinny jeans is. Zij: ‘Je ziet er niet uit als een duivenhater.’ ‘Nee,’ antwoordt hij berekenend. Waarom zou je een mooie vrouw ook tegenspreken.

Lees meer...

Delen

Screenshot_2022-05-08_at_21.45.50.pngAan de havenkade in Harlingen ligt een aantal voor A-kwartierders bekende schepen: de Mars en de Pelikaan bijvoorbeeld. Een paar dagen mocht ik als bemanningslid zo’n schip delen voor een tocht naar Vlieland. Het voelde goed en het afscheid nemen na die dagen was even moeilijk. Is dat hechten aan mensen en spullen de reden dat we, zodra het financieel kan, liever kiezen voor iets van onszelf? 

Wat deel je wel en wat niet? En waarom niet? Is het gemak, of betekent eigendom juist gedoe met onderhoud, parkeren en verzekeringen? Doen we het wel elektrisch en voor het milieu? Willen we minder staal en blik in onze gelimiteerde en gedeelde street space? Is het wel zo efficiënt allemaal, met Swapfietsen zover het oog reikt en achteloos geparkeerde deelscooters?

Lees meer...

Wat is normaal?

column tjerd2Al lopend met vrienden tijdens prachtig vroeg-lenteweer door het A-kwartier is er verbazing over de nu alweer overvolle en het aantal grote terrassen van de toch nog vele bestaande horecabedrijven. Een wirwar aan herinneringen aan de stad in de 70’er jaren doemen op:

Nauwelijks terrassen. Stad nog saai en leeg. Woensdagnacht swingen in stad. Gedogen van ‘verruimende’ middelen. In discussie met Max, de Raspoetin van het noorden.

Lees meer...

Goed voorbeeld doet goed volgen. Slecht voorbeeld trouwens ook.

De binnenstad van Groningen krijgt een forse impuls: meer ruimte voor voetgangers en fietsers, aantrekkelijker en goed bereikbaar. Er is geen plaats meer voor de bus en de auto’s van de bewoners. De huiskamer van Groningen krijgt steeds meer vorm. De bewoners lopen voortdurend vast op werkzaamheden. Eerst het zuur en dan het zoet, is waarschijnlijk het motto.

Wat opvalt is dat bewoners nog wel een seintje krijgen als er werkzaamheden gaan plaats vinden, maar dat informatie over de bereikbaarheid ontbreekt. Omleidingsroutes worden – meestal – niet aangegeven. De laatste informatie over de stand van zaken en waar men morgen aan het werk gaat wordt niet gedeeld.

Lees meer...